Boulez & Pintscher

SPECTRA o.l.v. Filip Rathé
 
“Mijn denken als dirigent is gebaseerd op het proces van mijn schrijven, en vice versa”, zo stelt Matthias Pintscher. Dit gold evenzeer voor Pierre Boulez, die enkele decennia geleden doorging voor een, zo niet hét, enfant terrible van het naoorlogse modernisme. In Sur Incises voor drie piano’s, drie harpen en drie percussionisten volgt Boulez een voor hem typerend procedé, waarbij hij een eigen compositie – in dit geval Incises voor piano solo – ontrafelt en rond de brokstukken een nieuw universum bouwt als een ‘georganiseerd delirium’. Timbres versmelten met elkaar en sleuren de luisteraar mee in pulserende, viscerale klankstromen.

In Bereshit voor groot ensemble laat Pintscher de muziek organisch ontstaan vanuit het niets. Minuscule klankjes groeien uit tot magistrale, overdonderende erupties. Hij omschrijft de beleving als wakker worden in een duistere kamer: desoriëntatie gaat geleidelijk over in de waarneming van zich alsmaar duidelijker aftekenende vormen. Beide werken zijn geniale explosies van hoogst fysieke muziek, waar intuïtie en ratio elkaar tastend vinden in een zinderend evenwicht.


Programma

  • Matthias Pintscher (°1971)
    Bereshit (2011-2012)
  • Pierre Boulez (1925-2016)
    Sur Incises, voor drie piano’s, drie harpen en drie percussionisten (1996/98)